Fitne Zamanında Cemaat ve İmama Bağlı Kalmak

Huzeyfe b. el-Yemân (r.a.) rivayet etmiştir: İnsanlar Resûlullah’a (s.a.v.) hayırdan sorardı; ben ise şer bana yetişir korkusuyla şerden sorardım. “Cahiliye ve şer içindeydik, Allah bize bu hayrı getirdi; bundan sonra şer olacak mı?” dedim. “Evet” buyurdu. “Sonra hayır olacak mı?” dedim. “Evet, fakat içinde bulanıklık olacak” buyurdu. “Bulanıklığı nedir?” dedim. “Benim hidayetimden başka yolla rehberlik eden kimseler; bazı davranışlarını tanır, bazılarını reddedersin” buyurdu. “Sonra şer olacak mı?” dedim. “Evet, cehennem kapılarına çağıran davetçiler; kim onlara uyarsa onu oraya atarlar” buyurdu. Onları tarif etmesini istedim. “Bizim soyumuzdan ve bizim dilimizi konuşurlar” buyurdu. “Buna yetişirsem ne emredersin?” dedim. “Müslümanların cemaatine ve imamına bağlı kal” buyurdu. “Cemaat ve imam yoksa?” dedim. “Bütün o fırkalardan uzak dur; ölüm sana bu halde gelinceye kadar bir ağacın kökünü ısıracak olsan bile” buyurdu.

Bu uzun hadis, fitne zamanlarında karizmatik çağrılara kapılmadan sahih cemaat, meşru otorite ve güvenli uzak duruş ilkesini öğretir.