Hacda Meşru Ruhsatı Kabul Etmek

Câbir b. Abdullah (r.a.) rivayet etmiştir: Resûlullah (s.a.v.) ile birlikte hac için telbiye getirdik ve Zilhicce’nin dördünde Mekke’ye geldik. Peygamber bize Kâbe’yi tavaf etmeyi, Safâ ile Merve arasında sa‘y yapmayı, bunu umreye çevirmeyi ve hedy kurbanı yanında olmayanların ihramdan çıkmasını emretti. Peygamber ve Talha dışında kimsenin hedyi yoktu. Ali Yemen’den hedy ile geldi ve Resûlullah’ın niyetiyle ihrama girdiğini söyledi. İnsanlar Mina’ya ihramdan çıkmış olarak gitmeyi garipsediler. Peygamber “İşimin başında sonradan bildiğimi bilmiş olsaydım hedy getirmezdim; yanımda hedy olmasaydı ihramdan çıkardım” buyurdu. Sürâka bunun sadece o yıla mahsus olup olmadığını sordu; Peygamber “Hayır, ebediyen böyledir” buyurdu. Âişe hayızlı olduğu için Kâbe tavafı ve namaz dışında hac amellerini yaptı. Sonra Abdurrahman b. Ebî Bekir ile Ten‘îm’e gönderilerek hac günlerinden sonra Zilhicce içinde umre yaptı.

Bu uzun hadis, temettü uygulamasını, hayızlı kadının hac amellerindeki istisnaları ve meşru kolaylığın ümmet için kalıcı olduğunu öğretir.