Vahyin Salih Rüya ile Başladığını Bilmek

Âişe (r.a.) rivayet etmiştir: Resûlullah’a (s.a.v.) vahyin ilk başlangıcı uykuda gördüğü sadık rüyalarla oldu. Gördüğü her rüya sabah aydınlığı gibi apaçık gerçekleşirdi. Sonra Hira mağarasına gider, orada gecelerce ibadet ederdi; bunun için azık alır, sonra Hatice’ye dönüp tekrar azık alırdı. Nihayet Hira’da iken hak ona ansızın geldi. Melek ona “Oku” dedi. Peygamber “Ben okuyucu değilim” dedi. Melek onu sıkıp bıraktı, bunu üç kez tekrarladı ve sonunda “Yaratan Rabbinin adıyla oku...” ayetlerini okudu. Peygamber korku içinde Hatice’ye dönüp “Beni örtün, beni örtün” dedi. Korkusu gidince olanları anlattı ve kendisi hakkında endişelendiğini söyledi. Hatice, Allah’ın onu asla mahcup etmeyeceğini; çünkü akrabayı gözettiğini, doğru konuştuğunu, yükü olanın yükünü taşıdığını, misafiri ağırladığını ve hak yolunda gelen sıkıntılara yardım ettiğini söyledi. Sonra onu Varaka b. Nevfel’e götürdü. Varaka bunun Musa’ya gelen Namus olduğunu söyledi ve kavminin onu çıkaracağını haber verdi. Peygamber “Onlar beni çıkaracaklar mı?” diye sordu. Varaka “Evet; senin getirdiğinin benzeriyle gelen herkes düşmanlık görmüştür. O güne yetişirsem sana güçlü şekilde yardım ederim” dedi. Sonra Varaka vefat etti, vahiy bir süre kesildi. Rivayette Cebrâil’in Peygamber’i teskin ettiği ve İbn Abbâs’ın ‘Fâliku’l-isbâh’ ifadesini gündüz güneşin, gece ayın ışığı olarak açıkladığı da zikredilmiştir.

Bu uzun hadis, vahyin ilk gelişini, Hatice’nin destekleyici tavrını ve salih rüyanın vahyin başlangıcındaki yerini öğretir.