Hassas Konularda İstişare Edip Delil Beklemek

Âişe’den (r.a.) rivayet edilmiştir: İfk ehli ona iftira attığında ve vahiy geciktiğinde Resûlullah (s.a.v.) Ali b. Ebî Tâlib ile Üsâme b. Zeyd’i çağırdı, ailesinden ayrılıp ayrılmama konusunda onlarla istişare etti. Üsâme, bildiği masumiyete dayanarak Âişe hakkında hayır söyledi. Ali ise Allah’ın Peygamber’e darlık vermediğini, başka kadınların da olduğunu ve cariyeye sorulabileceğini söyledi. Peygamber Berîre’ye şüphe uyandıran bir şey görüp görmediğini sordu. Berîre, Âişe’nin yaşı küçük bir kız olup ailesinin hamurunu unutarak uyuması ve evcil hayvanın onu yemesi dışında bir şey görmediğini söyledi. Sonra Peygamber minbere çıkıp ailesine zarar veren iftiracı hakkında Müslümanlardan yardım istedi ve ailesi hakkında hayırdan başka bir şey bilmediğini söyledi. Rivayet sonunda Âişe’nin beraati zikredilmiştir.

Bu uzun ve hassas rivayet iftira karşısında istişare, şahitlik ve vahiy bekleme boyutunu içerir.